Το σώμα μιλάει όταν...

Tο σώμα φωνάζει αυτό που σωπαίνει το στόμα

Πολλές φορές ...

• Το κρυολόγημα "στάζει" όταν ο οργανισμός δεν κλαίει.
• Ο πονόλαιμος «φράζει», όταν δεν μπορεί να επικοινωνήσει τις αγωνίες.
• Το στομάχι καίει όταν ο θυμός δεν μπορεί να βγει.
• Ο διαβήτης εισβάλει όταν η μοναξιά πονάει.
• Το σώμα παχαίνει όταν η δυσαρέσκεια πιέζει.
• Ο πονοκέφαλος καταθλίβει όταν αυξάνουν οι αμφιβολίες.
• Η καρδιά χαλαρώνει όταν το νόημα της ζωής φαίνεται να τελειώνει.
• Οι αλλεργίες συμβαίνουν όταν η τελειομανία είναι ανυπόφορη.
• Τα νύχια σπάνε όταν απειλούνται οι άμυνες.
• Το στήθος σφίγγει όταν η υπερηφάνεια εγλωβίζεται.
• Η πίεση αυξάνεται όταν ο φόβος φυλακίζει.
• Οι νευρώσεις παραλύουν όταν το εσωτερικό παιδί τυραννιέται.
• Ο πυρετός θερμαίνει όταν οι άμυνες εκρήγνυνται.
• Ο καρκίνος σκοτώνει εάν δεν συγχωρείς ή / και έχεις κουραστεί να «ζεις».

Και οι σιωπηλοί σου πόνοι; Πώς μιλάνε στο σώμα σου;

Θεολόγος στην θεωρία και την πράξη

Η Ιωσηφίνα γεννήθηκε στις 2 Μαρτίου 1980, ημέρα που η Εκκλησία μας γιορτάζει την μνήμη του οσίου Νικολάου Πλανά, του οποίου πολύ αγαπούσε να διαβάζει τον βίο. Κατά την βάπτισή της πήρε το όνομα του μνήστορος Ιωσήφ.

Από την ηλικία των 3 1/2 ετών άρχισαν να εκδηλώνονται τα συμπτώματα της ασθενείας «Μυοδυστροφία»: έπεφτε πολύ εύκολα κάτω, δεν μπορούσε να ανέβει σκάλες, ένα πετραδάκι που βρίσκονταν κάτω από τα πόδια της ήταν ικανό να την ρίξει κάτω.

Ένας άνθρωπος στην οδό της ευλογίας

Ήταν κάποτε ένας μορφωμένος άνδρας που επί οκτώ χρόνια παρακαλούσε το Θεό να του στείλει έναν άνθρωπο να τον διδάξει την αλήθεια.  Και κάποτε που ένιωσε αυτή την επιθυμία πολύ έντονη, άκουσε τη φωνή του Θεού να του λέει: -Πήγαινε στην εκκλησία, κι εκεί θα βρεις έναν άνθρωπο που θα σου δείξει την οδό της ευλογίας.

Οι προθέσεις και οι επιλογές του σήμερα χτίζουν το «αύριο»

Ένας ηλικιωμένος ξυλουργός κόντευε να βγει στη σύνταξη, και είπε στο αφεντικό του τα σχέδια του για να φύγει και να ζήσει πιο ξεκούραστα μαζί με τη γυναίκα του. Βέβαια δεν θα συνέχιζε να βγάζει τόσα λεφτά, όμως έπρεπε να βγει στη σύνταξη.

Δεν αγοράζονται η αγάπη και το μεγαλείο της ψυχής (δίδαγμα)

Κάποτε ενας αγρότης πουλούσε κουταβάκια...

Έφτιαξε λοιπόν μια πινακίδα κι όπως έβαζε το τελευταίο καρφί, αισθάνθηκε κάποιον να τον τραβά από το μανίκι.
Γύρισε κι είδε... ένα μικρό αγόρι.
"Κύριε, θέλω να αγοράσω ένα κουταβάκι" είπε το αγόρι.
Ο αγρότης σκέφτηκε λίγο και απάντησε. "Ξέρεις, αυτά τα κουταβάκια είναι από πολύ σπουδαίους γονείς και στοιχίζουν πολλά χρήματα".

Χωρίς Αγάπη

Η ΔΥΝΑΜΗ χωρίς την αγάπη σε κάνει ΕΠΙΘΕΤΙΚΟ!

Η ΤΑΞΗ χωρίς την αγάπη σε κάνει ΣΧΟΛΑΣΤΙΚΟ!

Η ΓΝΩΣΗ χωρίς την αγάπη σε κάνει ΤΥΡΡΑΝΙΚΟ!

Η ΕΞΥΠΝΑΔΑ χωρίς την αγάπη σε κάνει… ΠΟΝΗΡΟ.

Η ΕΥΘΥΝΗ χωρίς την αγάπη σε κάνει ΑΔΙΣΤΑΚΤΟ!

Η ΕΥΓΕΝΕΙΑ χωρίς την αγάπη σε κάνει… ΥΠΟΚΡΙΤΗ.

Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ χωρίς την αγάπη σε κάνει… ΣΚΛΗΡΟ.

Το ΚΑΘΗΚΟΝ χωρίς την αγάπη σε κάνει ΚΑΚΟΚΕΦΟ!

Η ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ χωρίς την αγάπη σε κάνει ΤΣΙΓΚΟΥΝΗ!

Αλίμονο σε εκείνους που τσιγκουνεύονται την ΑΓΑΠΗ!

ΤΙΠΟΤΑ χωρίς αγάπη!

ΟΛΑ με αγάπη!

ΑΓΑΠΩ σημαίνει ΖΩ!

ΑΓΑΠΙΕΜΑΙ σημαίνει ΑΞΙΖΩ!

ΑΓΑΠΩ και ΑΓΑΠΙΕΜΑΙ σημαίνει…

ΑΞΙΖΕΙ να ΖΩ.

http://elafosdorkas.blogspot.com

Τι άποψη έχει για εμάς ο Θεός;

Ίσως, αυτή η παρουσίαση, να σε αγγίξει όπως άγγιξε κι εμένα!

Στην Αμερική, στα πλαίσια μιας τηλεοπτικής εκπομπής, η κόρη ενός διακεκριμένου δημοσίου προσώπου ερωτήθηκε το εξής:

Η κοπέλα απάντησε με ένα ιδιαίτερα αξιοσημείωτο τρόπο:

"προσωπικά πιστεύω ότι, όπως εμείς, και ο Θεός θα πρέπει να νιώθει βαθύτατα λυπημένος για αυτό το συμβάν∙ όμως, εδώ και πολύ καιρό κάνουμε ότι μπορούμε ώστε να Τον απομακρύνουμε από τα σχολεία, τις κυβερνήσεις και τη προσωπική ζωή μας.

Πιστεύω δε ότι, καθώς ο Θεός εκφράζεται με αξιοπρέπεια, και επειδή έτσι κι αλλιώς προίκισε τον άνθρωπο με απόλυτη ελευθερία θελήσεως, τελικά ίσως αναγκάστηκε να περιορίσει την παρουσία Του στα σύμβαντα που αφορούν τη ζωή μας. «Με ποια λογική περιμένουμε από τον Θεό να μας ευλογήσει και να μας χαρίσει την προστασία Του, τη στιγμή που απαιτούμε να αποσυρθεί απ’ τη ζωή μας;»

Οι δυσκολίες της ζωής

Κάποιος, κάποτε, βρήκε το κουκούλι μιας πεταλούδας. Μια μέρα, παρουσιάστηκε ένα μικρό άνοιγμα στο κουκούλι. Ο άνθρωπος κάθισε και παρατηρούσε την πεταλούδα για αρκετές ώρες καθώς εκείνη αγωνιζόταν να περάσει το σώμα της μέσα από την μικρή τρύπα. Κάποια στιγμή φάνηκε ανύμπορη να προχωρήσει άλλο.

Πρόσεχε την ψυχή σου!

Κάποτε ήταν ένας βασιλιάς, ο οποίος είχε ένα γιο πονηρό. Έχοντας χάσει κάθε ελπίδα για αλλαγή προς το καλύτερο, ο πατέρας καταδίκασε τον γιο του σε θάνατο.

Του έδωσε ένα μήνα περιθώριο για να προετοιμαστεί.

Πέρασε ο μήνας, και ο πατέρας ζήτησε να παρουσιασθεί ο γιος του. Προς μεγάλη του έκπληξη, παρατήρησε πως ο νεαρός ήταν αισθητά αλλαγμένος: το πρόσωπό του ήταν αδύνατο και χλωμό, και ολόκληρο το κορμί του έμοιαζε να είχε υποφέρει.

«-Πώς και σου συνέβη τέτοια μεταμόρφωση, γιέ μου;», ρώτησε ο πατέρας.

Γέροντας Εφραίμ της Σκήτης Αγίου Ανδρέα Ενορία Αγίου Γεωργίου του Τροπαιοφόρου Βισμπάντεν

Σε μια πεντάωρη μαραθώνια ραδιοφωνική εκπομπή στο Ρ/Σ Libero 107,4 στη Θεσσαλονίκη, από 17.00-22.00, ο φωτισμένος και τόσο αγαπητός Γέροντας Εφραίμ, Δικαίος της Ιεράς Σκήτης του Αγίου Ανδρέα στις Καρυές Αγίου Όρους, πρώην Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Φιλοθέου, έδωσε αμέτρητες απαντήσεις, σε αμέτρητες ερωτήσεις και απορίες!

Μέσα από ένα τέτοιο δημοσιογραφικά ογκώδες υλικό, προσπαθήσαμε παρακάτω να δώσουμε μια επιγραμματική μορφή, με τον κίνδυνο να έχουμε απλοποιήσει ή παραλείψει κάτι ουσιώδες:

• Ο Χριστός σταυρώθηκε Παρασκευή 23 Μαρτίου 33 μ.Χ.!
• Η νηστεία, όταν δεν αποτελεί καί νηστεία από την αμαρτία, είναι απλώς δίαιτα!
• Νηστεύουμε Τετάρτη ενθυμούμενοι την προδοσία του Χριστού!
• Νηστεύουμε Παρασκευή ενθυμούμενοι τη Σταύρωση του Χριστού!
• Η νηστεία δεν είναι καταναγκασμός. Πρέπει να γίνεται από αγάπη για το Χριστό.
• Ο Αδάμ και η Εύα βίωναν πνευματικά τον Παράδεισο. Πλάστηκαν στη γη, από γη. Έζησαν 930 χρόνια στήν Μεσοποταμία, ανάμεσα στους δύο ποταμούς (Τίγρης-Ευφράτης).
• Δεινόσαυροι υπήρξαν στη γη. Για κάποιο λόγο ( πού εμείς ακριβώς δέν γνωρίζουμε ) θέλησε ο Θεός να σταματήσουν να υπάρχουν, όπως και άλλα μεγάλα ζώα, σαν τα μαμούθ.
• Δυσκολευόμαστε οικονομικά, ή σωματικά, από αμετανόητα αμαρτήματα! Όταν φτάσουμε σε ταπείνωση και τα εξομολογηθούμε, τότε τακτοποιούνται τα πράγματα!
• Το 666 όταν είναι αριθμητικό, π.χ. η σελίδα ενός βιβλίου, δεν σημαίνει ότι η σελίδα εκείνη είναι καί του Αντιχρίστου. Όταν όμως είναι συμβολικό, πρέπει να προσέξουμε! Τότε θα είναι χάραγμα, στο χέρι ή το μετωπό μας…
• Το τατουάζ είναι αμαρτία και βαρύνει τον άνθρωπο ψυχικά και σωματικά. Ο άνθρωπος πρέπει να μένει όπως τον έκανε ο Θεός. Τα τατουάζ είναι ανεξίτηλα και βγαίνουν μόνο με Ιατρική επέμβαση. Να τά αποφεύγουμε καί να μή αφήνουμε τα παιδιά μας να βάζουν αυτά τα τατουάζ, ακόμα κι΄ αυτά που κρατούν μερικές ημέρες, επειδή συνηθίζουν σε αυτά…
• Κινδυνεύουν να χάσουν ακόμα και την ψυχή τους όσοι, ή όσες «ξεματιάζουν»! Μόνο η Εκκλησία δια του Ιερέως μπορεί να διαβάσει ειδική ευχή, σε όποιον έχει βασκαθεί. Βασκαίνονται όσοι δεν εξομολογούνται!
• Να μην αφήνουμε να καούν τα οστά των κεκοιμημένων μας όταν τα βγάζουν από τον τάφο στην ανακομιδή! Μπορούμε να τα βάλουμε στο χωριό, σε κάποιο εκκλησάκι, ή στο σπίτι.
• Δεν πρέπει να καίγονται οι αποθανόντες. Πρέπει να ταφόμαστε. Όπως τό θέλει ο Θεός.
• Οικουμενική Σύνοδος θα αποφανθεί για τη Δωρεά Σώματος μετά θάνατον. Μπορούμε όμως να δώσουμε όργανα όσο είμαστε εν ζωή, όπως και αίμα, εάν δεν κινδυνεύει η δική μας υγεία.
• Τα παιδάκια καλό είναι να πάρουν την καλή συνήθεια της νηστείας από 5 χρονών, ανάλογα και με την κατάσταση του καθενός.
• Ο Σωκράτης, ήταν σαν προπομπός τής εμφάνισης τού Χριστού, καί είχε την λεγόμενη “σπερματική Χάρη.” Υπήρξαν μερικά πνεύματα της παλαιάς εποχής, ( για την Αρχαία Ελλάδα μιλούμε τώρα ), οι οποίοι, για εκείνα τα χρόνια που ήταν σκότος ψηλαφητό, τό να λέγουν, να γράφουν, και να κηρύττουν, ότι «ένας είναι ο Θεός », κι΄ ότι δεν έχει χρόνο και ηλικία, ήτανε κάπως προφητικό ! Λέξεις που οι Άγιοι Πατέρες Θεολογικώς τοποθέτησαν… Πλησίασαν αρκετά ( τήν Αλήθεια )…
• Αυτοί, από τους Πατέρες θεωρούνται σεσωσμένοι. Σε κάποια Μοναστήρια τους αγιογραφούν στον εξωνάρθηκα στους σεσωσμένους. Κυρίως τον Σωκράτη, τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη…
• Πρέπει να προσθέσουμε και τον Μέγα Αλέξανδρο, που τον χρησιμοποίησε ο Θεός να κηρύξει απανταχού την Ελληνική Γλώσσα, ώστε δια αυτής να κηρύξουν οι Απόστολοι απανταχού της γης. Ο σκοπός του ήταν ειρηνικός, δεν ήταν πολεμικός να φονεύσει τους λαούς της γης…
• Η ομοφυλοφιλία είναι το μεγαλύτερο αμάρτημα. Έφερε δύο παγκόσμιες καταστροφές, επί Νώε και στα Σόδομα και Γόμορα…
• Ο Χριστός έτρωγε από όλα. Η Παναγία μάλιστα του έφερνε γάλα με μέλι. Έτρωγε ψάρια ψητά μαζί με τους μαθητές Του. Δεν έφαγε όμως κρέας. Ήταν πολύ φτωχός. Οι ξυλουργοί και οι ψαράδες ήταν οι πλέον φτωχοί…
• Θέλει πολλές Λειτουργίες, Προσευχές, Ελεημοσύνες και από πολλούς, όλοι μαζί, για να βγει κάποιος κεκοιμημένος από την Κόλαση. Είναι σαν να δουλεύουμε εμείς, και να κολλούμε τα ένσημα σε άλλον… Δεν μπορεί να βγει από εκεί όμως εάν έχει θανάσιμα αμαρτήματα καί αμετανόητα…
• Ο Πολιτικός Γάμος είναι νόμιμη πορνεία, εάν μετά δεν τελεστεί καί Ορθόδοξος Γάμος. Ο μόνος σωστός Γάμος είναι ο Ορθόδοξος. Για να έχουν και τα παιδιά ευλογία Θεού.
• Όταν κάποιος ψυχορραγεί για μέρες, υπάρχει κάποιο ανεξομολόγητο αμάρτημα. Οι αγιασμένοι άνθρωποι δεν έχουν ψυχορράγημα. Υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι που αποθνήσκουν καθιστοί. Με το κομποσκοίνι στο χέρι.
• Το κομποσκοίνι έχει σε κάθε κόμπο εννέα σταυρούς, καθ΄ υπόδειξη Αγίου Αγγέλου, στον Άγιο Παχώμιο. Να μην τα έχουμε για επίδειξη. Το κομποσκοίνι μας θυμίζει το Χριστό, όπως το δαχτυλίδι μας θυμίζει το γάμο μας. Να μην ντρεπόμαστε να το φορούμε.
• Το θέμα του Ημερολογίου είναι αστρονομικό, δεν είναι Θεολογικό. Η προσθήκη των ημερών από πλευράς επιστήμης είναι σωστή. Ο τρόπος με τον οποίο επιβλήθηκε δεν ήταν σωστός!
• Τα αμαρτήματα και τα πάθη δεν κληρονομούνται από γονείς σε παιδιά. Οι κακιές συνήθειες «κληρονομούνται», με την έννοια ότι τα παιδιά μιμούνται τους γονείς.
• Οι ψυχές που είναι ελεύθερες, μπορούν να κατεβαίνουν στη γη από την Ανάσταση ως την Πεντηκοστή. Και έχουν συμβεί πολλά θαυμαστά γεγονότα…
• Το Άστρο της Βηθλεέμ ήταν Άγγελος Κυρίου εξ ουρανού, με μορφή αστέρος. Διότι τα άστρα δεν μετακινούνται. Ο Άγγελος είχε δέσμη φωτός σαν πυξίδα που καθοδηγούσε τους Μάγους.
• Το ταξίδι των Μάγων διήρκησε περίπου δύο χρόνια.
• Οι Μάγοι Μελκούμ, Ιάσπαρ, και Βαλτάσαρ έγιναν Χριστιανοί. Όταν γυρίσαν πίσω στην πατρίδα τους, πέσαν όλα τα αγάλματα. Έπειτα μαρτύρησαν για το Χριστό.
• Τα λείψανα των Τριών Μάγων βρίσκονται σήμερα στην Κολωνία της Γερμανίας, σε Λατινικό ναό. Μεταφέρθηκαν με τις σταυροφορίες.
• Ο Χριστός ήταν περίπου δύο χρονών όταν έφτασαν οι Μάγοι στη Βηθλεέμ. Τότε η Παναγία ήταν 18 χρονών περίπου. Βρισκόταν με τον Χριστό σε σπίτι στη Βηθλεέμ τότε, όχι στο σπήλαιο της φάτνης.
• Θα παρακαλέσουμε την Παναγία γονυπετείς, εάν είναι δυνατόν μετά δακρύων, να μας πάρει τη ντροπή που εμποδίζει την Εξομολόγηση. Πρόκειται για μεγάλη νίκη!

Ας έχουμε την ευχή του Γέροντα Εφραίμ.

http://www.facebook.com/groups/heiliger.georgios.wiesbaden/

Πάτερ Ημών

Δεν μπορώ να προσευχηθώ στον Θεό και να του πω "Πάτερ" αν δεν συμπεριφέρομαι σαν παιδί του στην καθημερινή μου ζωή.

Το Ταξίδι

Πλοηγός: ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ
Captain: Jesus Christ


Πλοίο: Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ
Ship: THE CHURCH


Πλήρωμα: ΟΙ ΑΓΙΟΙ
Crew: All Saints


Επιβάτες : Όλοι μας
Passengers: All the people


ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ!
HAVE A NICE TRIP

Από το facebook o Ilias Kets στην ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ - MOUNT ATHOS

Προσευχή πριν την προσευχή

Ευδοκία μου, σχετικά με το θέμα που έθιξες περί προσευχής, θα ήθελα να αναφέρω ένα σχετικό κείμενο από τα λόγια του Γέροντος Πορφυρίου το οποίο μου άρεσε κι ελπίζω να σε βοηθήσει έστω και λίγο. Λέει λοιπόν σε κάποιο σημείο χαρακτηριστικά:

"Πριν από την προσευχή, η ψυχή πρέπει να προετοιμάζεται με προσευχή. Προσευχή για την προσευχή. Ακούστε τί εύχεται ο ιερέας μυστικά, την ώρα που διαβάζεται ο Απόστολος κατά την Θεία Λειτουργία:



- Έλλαμψον εν ταις καρδίαις ημών, φιλάνθρωπε Δέσποτα, το της σης θεογνωσίας ακήρατον φως και τους της διανοίας ημών διάνοιξον οφθαλμούς εις την των ευαγγελικών σου κηρυγμάτων κατανόησιν. Ένθες ημίν τον των μακαρίων σου εντολών φόβον, ίνα τας σαρκικάς επιθυμίας πάσας καταπαντήσαντες πνευματικήν πολιτεία μετέλθωμεν, πάντα τα προς ευαρέστησιν την σην και φρονούντες και πράττοντες. Σύ γαρ ει ο φωτισμός των ψυχών και των σωμάτων ημών, Χριστέ ο Θεός, και σοι την δόξαν αναπέμπομεν συν τω ανάρχω σου Πατρί και τω παναγίω και αγαθώ και ζωοποιώ σου Πνεύματι, νυν και αεί κα εις τους αιώνας των αιώνων-."

Και συνεχίζει ο Άγιος Πατέρας λέγοντας:

"Στην προσευχή μπαίνομε χωρίς να το καταλάβομε. Χρειάζεται να βρεθούμε και σε κατάλληλο κλίμα. Η αναστροφή με το Χριστό, η συζήτηση, η μελέτη, η ψαλτική, το καντηλάκι, το θυμίαμα γίνονται το κατάλληλο κλίμα ώστε όλα να γίνουν απλά, -εν απλότητι καρδίας-. Διαβάζοντας τις ψαλμωδίες, τις ακολουθίες με έρωτα, χωρίς να το καταλάβομε γινόμαστε άγιοι. Ευφραινόμαστε με τα θεία λόγια".

Χρειάζεται επίσης όπως λέει σε άλλο σημειο ο γέροντας, ταπείνωση κατά τη διάρκεια της προσευχής. Θα πρέπει να προσπαθούμε να "συγκεντρωνόμαστε" προς Εκείνον, προς την αγάπη μας γι'Αυτόν. Να "φωνάζουμε" μέσα μας, στην καρδιά μας τα λόγια της προσευχής ώστε να μην υπάρχει χώρος για άλλους λογισμούς. Να συναισθανόμαστε τη μηδαμινότητά μας και την ανάγκη που έχουμε να Τον επικαλούμαστε και όχι μόνο σε καιρούς θλίψεως.

Ζήτησα από το Θεό

Ζήτησα από το Θεό
να μου δώσει δύναμη,
κι Αυτός μου έδωσε δυσκολίες
για να τις ξεπεράσω.

Του ζήτησα σοφία,
κι Αυτός μου έδωσε προβλήματα
να μάθω να λύνω.

Του ζήτησα οικονομική άνεση ,
κι Αυτός μου έδωσε νου και ικανότητα να δουλεύω.

Του ζήτησα θάρρος,
κι Αυτός μου έδωσε κινδύνους να ξεπερνώ.

Του ζήτησα αγάπη,
κι Αυτός μου έδωσε προβληματικά άτομα να βοηθώ.

Του ζήτησα χάρες,
κι Αυτός μου έδωσε ευκαιρίες να εκμεταλλευτώ.

Απ’ ότι ζήτησα
δεν πήρα τίποτε - τίποτε απ’ αυτά που ήθελα!

Πήρα όμως τα πάντα,
αυτά που πραγματικά χρειαζόμουν.

Η προσευχή μου εισακούστηκε!

Η κούκλα και το αγοράκι

Βρέθηκα σε ένα κατάστημα, στο διάδρομο με τα παιχνίδια.

Με την άκρη του ματιού μου, παρατήρησα ένα αγοράκι γύρω στα πέντε, το οποίο κρατούσε μια κούκλα.

Δε σταματούσε να της χαϊδεύει τα μαλλιά και να τη σφίγγει προσεκτικά πάνω του.

Αναρωτήθηκα για ποιον προοριζόταν αυτή η κούκλα.

Το αγοράκι γύρισε κάποια στιγμή προς την κυρία που βρισκόταν πλάι του:
«Θεία μου, είσαι σίγουρη ότι δε μου φτάνουν τα λεφτά;»

Η γυναίκα του απάντησε χάνοντας κάπως την υπομονή της:
«Είπαμε ότι δεν έχεις αρκετά λεφτά για να την αγοράσεις.»

Έπειτα, η θεία του του ζήτησε να μείνει εκεί και να τον περιμένει για λίγο, κι εκείνη έφυγε βιαστικά. Το αγοράκι κρατούσε ακόμη στα χέρια του την κούκλα.

Τελικά, κατευθύνθηκα προς το παιδί και το ρώτησα σε ποιον ήθελε να δώσει την κούκλα.
«Αυτή την κούκλα την ήθελε η αδερφή μου περισσότερο από καθετί για τα Χριστούγεννα. Ήταν σίγουρη ότι θα της την έφερνε ο Άι-Βασίλης.»
Του είπα τότε ότι μπορεί και να της την έφερνε, κι εκείνο μου είπε θλιμμένο:
«Όχι, ο Άι-Βασίλης δεν μπορεί να πάει εκεί που είναι τώρα η αδερφή μου... Πρέπει να δώσω την κούκλα στη μαμά μου να της την πάει.»

Τα μάτια του ήταν πολύ θλιμμένα ενώ έλεγε αυτά τα λόγια.

«Πήγε να συναντήσει τον Χριστούλη. Ο μπαμπάς λέει ότι και η μαμά θα πάει να συναντήσει το Χριστούλη σε λιγάκι. Έτσι, σκέφτηκα ότι θα μπορούσε να πάρει την κούκλα μαζί της και να την πάει στην αδερφούλα μου.»
Η καρδιά μου πήγε να σταματήσει.

Το αγοράκι σήκωσε το βλέμμα προς εμένα και μου είπε:
«Είπα στον μπαμπά να πει στη μαμά να μη φύγει αμέσως. Ζήτησα να περιμένει μέχρι να γυρίσω από το μαγαζί.»

Μετά, μου έδειξε μία φωτογραφία που απεικόνιζε το ίδιο το αγοράκι μέσα στο κατάστημα να κρατάει την κούκλα, και μου είπε:

«Θέλω η μαμά να πάρει κι αυτή τη φωτογραφία μαζί της, για να μη με ξεχάσει. Την αγαπάω τη μαμά και δε θέλω να μʼαφήσει, αλλά ο μπαμπάς λέει ότι πρέπει να πάει μαζί με την αδερφούλα μου.»

Ύστερα, χαμήλωσε το κεφάλι του κι έμεινε σιωπηλό.
Έψαξα στην τσάντα μου κι έβγαλα από μέσα ένα μάτσο χαρτονομίσματα και ρώτησα το αγοράκι:
«Τι λες να μετρήσουμε τα λεφτά σου μια τελευταία φορά για να σιγουρευτούμε;»

Εκείνο απάντησε:
«Εντάξει, όμως πρέπει να βγουν αρκετά.»

Έριξα κρυφά κάποια χρήματα μαζί με τα δικά του και αρχίσαμε το μέτρημα. Έφταναν με το παραπάνω για την κούκλα. Περίσσευαν κιόλας αρκετά.

Το αγοράκι ψιθύρισε:
«Ευχαριστώ Χριστούλη που μου έδωσες αρκετά λεφτά.»

Έπειτα με κοίταξε και είπε:
«Είχα ζητήσει από το Χριστούλη να κάνει να έχω αρκετά λεφτά για νʼαγοράσω την κούκλα και η μαμά μου να μπορεί να την πάει στην αδερφούλα μου.

Εκείνος άκουσε την προσευχή μου.

Ήθελα να έχω αρκετά λεφτά για νʼαγοράσω και ένα λευκό τριαντάφυλλο για τη μαμά, όμως δεν τόλμησα να του το ζητήσω.

Εκείνος μου έδωσε αρκετά λεφτά για νʼαγοράσω την κούκλα και το λευκό τριαντάφυλλο.
Ξέρετε, αρέσουν πολύ τα λευκά τριαντάφυλλα στη μαμά...»

Λίγα λεπτά αργότερα, η θεία του ξαναγύρισε, κι εγώ απομακρύνθηκα σπρώχνοντας το καροτσάκι μου.

Τέλειωνα τα ψώνια μου με ένα συναίσθημα εντελώς διαφορετικό από ότι όταν τα άρχιζα.

Δεν μπορούσα να βγάλω απʼτο μυαλό μου το αγοράκι.

Μετά θυμήθηκα ένα άρθρο στην εφημερίδα, λίγες μέρες πριν, που μιλούσε για έναν οδηγό σε κατάσταση μέθης που είχε χτυπήσει ένα αυτοκίνητο στο οποίο επέβαινε μια νεαρή γυναίκα με την κόρη της.

Το κοριτσάκι είχε πεθάνει ακαριαία και η μητέρα ήταν σοβαρά τραυματισμένη. Η οικογένεια έπρεπε να αποφασίσει εάν θα της διέκοπταν την αναπνευστική στήριξη...

Να ήταν άραγε η οικογένεια του μικρού αγοριού;

Δυο μέρες μετά, διάβασα στην εφημερίδα ότι η νεαρή γυναίκα ήταν νεκρή.
Δεν μπόρεσα να μην πάω νʼαγοράσω ένα μπουκέτο λευκά τριαντάφυλλα και να βρεθώ στην αίθουσα όπου εκθέταν τη σωρό της.

Ήταν εκεί και κρατούσε ένα όμορφο λευκό τριαντάφυλλο στο χέρι της, μαζί με μία κούκλα και τη φωτογραφία του μικρού αγοριού από στο κατάστημα.

Έφυγα από την αίθουσα κλαίγοντας και με την αίσθηση ότι η ζωή μου θα άλλαζε για πάντα.

Η αγάπη που είχε αυτό το αγοράκι για τη μαμά του και την αδερφή του ήταν τόσο μεγάλη, και μέσα σε κλάσματα δευτερολέπτου ένας μεθυσμένος οδηγός του τα πήρε όλα μακριά...

Η χαρά είναι δωρεάν

Το απόγευμα του Σαββάτου 31 Γενάρη 2009 βγήκαμε βόλτα στου Ψυρρή. Κάτσαμε σε μια καφετέρεια εκεί στην περατζάδα, στον πεζόδρομο απέναντι από την Ακρόπολη.

Είχαμε μόνο 5 ευρώ πάνω μας και γιαυτό επιλέξαμε να πιούμε 2 ελληνικούς μονούς. Η πλάκα είναι ότι όλοι ερχόντουσαν και μας δείχνανε λουλούδια για να πάρει ο ένας στον άλλο, αναπτήρες, στυλό και πολλά άλλα διάφορα.

Σε όλους φυσικά απαντούσαμε χαμογελαστοί "...δεν έχουμε λεφτά, αλλιώς θα πέρναμε κάτι..." :-)

Μετά από ώρα όμως, και όταν πια βράδυασε, μια παρέα από 8 περίπου τσιγγανάκια ακούστηκε με φασαρία να έρχεται προς τα εμάς. Κάποιος, τους είχε χαρτζιλικώσει για να μοιράσουν κάτι έντυπα για έναν πανελλήνιο διαγωνισμό. Και αυτά χαμογελαστά τα μοιράζανε στον κόσμο.

Ήρθε και ένα μικρό σε εμάς και μας έφερε 2 έντυπα. Εγώ σκέφτηκα "δεν μπορεί, θα έχω κανένα ψιλό" και έτσι έψαξα, βρήκα και του έδωσα 1 ευρώ.

Τότε τότε το τσιγγανάκι χωρίς συζήτηση μου είπε "Μην μου δώσεις, μας δώσανε, αν θέλεις απλά πάρε 2 παραπάνω έντυπα". Του λέω "ρε συ πάρε ένα ευρώ για το καλό", τίποτα αυτό!

Αφού επέμενα πολύ μου λέει "αν θες δώσε 50 λεπτά γιατί έχουν και οι φίλοι μου να μου δώσουν!" και το πρόσωπό του έλαμπε.

Του λέω δεν έχω 50λεπτο, και επειδή δεν είχα, τελικά δέχτηκε μετά από πίεση δική μου το ευρώ. Τότε μας λέει με χαμόγελο: "Να είστε πάντα υγιείς και να έχετε καλά ταξίδια!"

Φεύγει όλος χαρά, αρχίζει να τρέχει προς τους φίλους του που είχαν απομακρυνθεί και μοίραζαν πιο κάτω τα έντυπα και φώναζε "Μου έδωσε ένα ευρώ, μου έδωσε ένα ευρώ!"

Βαγγέλης, Ελένη

Το δίδαγμα μιας πεταλούδας.

“Μια ημέρα, ένα μικρό άνοιγμα εμφανίστηκε σε ένα κουκούλι, ένας άντρας κάθισε και παρακολουθούσε την πεταλούδα για ώρες καθώς πάλευε για να περάσει το σώμα της μέσα από την μικρή οπή.


Τότε, φάνηκε σαν να είχε σταματήσει κάθε προσπάθεια. Έμοιαζε σαν να είχε προχωρήσει όσο μπορούσε και να μην μπορούσε να πάει παραπέρα.

Τότε ο άντρας αποφάσισε να βοηθήσει την πεταλούδα, πήρε ένα ψαλίδι και άνοιξε το κουκούλι.

Η πεταλούδα τότε ξεπρόβαλε εύκολα. Αλλά είχε ένα μαραμένο σώμα και ζαρωμένα φτερά.

Ο άντρας συνέχισε να παρακολουθεί γιατί περίμενε, από στιγμή σε στιγμή, ότι τα φτερά θα άνοιγαν, θα μεγάλωναν και θα επεκτείνονταν, ότι θα ήταν ικανά να στηρίξουν το σώμα της πεταλούδας και ότι θα γίνονταν γερά.

Η πεταλούδα πέρασε την υπόλοιπη ζωή της περιφερόμενη αργά και δύσκολα με το σώμα της μαραμένο και τα φτερά της ζαρωμένα. Ποτέ δεν μπόρεσε να πετάξει.

Αυτό που ο άντρας, με την ευγένεια και την καλή του θέληση δεν μπόρεσε να κατανοήσει ήταν ότι ο περιορισμός του κουκουλιού και ο αγώνας που απαιτήθηκε από την πεταλούδα ήταν ο μόνος τρόπος για να αναγκάσει τα υγρά να κινηθούν από το σώμα της πεταλούδας προς τα φτερά της, έτσι ώστε να είναι έτοιμη να πετάξει μόλις κατάφερνε να απελευθερωθεί από το κουκούλι.


Μερικές φορές ο αγώνας είναι ακριβώς αυτό που έχει ανάγκη η ζωή μας.

Αν ο Θεός επιτρέψει να περάσουμε την ζωή μας χωρίς δυσκολίες, αυτό θα έχει παραλυτική επίδραση πάνω μας. Δεν θα γινόμασταν τόσο δυνατοί όσο θα μπορούσαμε να γίνουμε. Ποτέ δεν θα γινόμασταν ικανοί να “πετάξουμε”.

Ζήτησα δύναμη… Και ο Θεός μου έδωσε δυσκολίες για να με κάνει δυνατό. Ζήτησα σοφία… Και ο Θεός μου έδωσε προβλήματα για να λύσω. Ζήτησα ευημερία… Και ο Θεός μου έδωσε μυαλό και υγεία για να δουλέψω.


Ζήτησα κουράγιο… Και ο Θεός μου έδωσε εμπόδια για να τα ξεπεράσω. Ζήτησα αγάπη… Και ο Θεός μου έδωσε πονεμένους ανθρώπους για να τους βοηθήσω.


Ζήτησα χάρες… και ο Θεός μου έδωσε ευκαιρίες. Δεν έλαβα τίποτε από ότι ζήτησα… Όμως έλαβα όλα όσα χρειαζόμουν.

έχε αγάπην ...

“Μετά πάντων έχε αγάπην και από πάντων απέχου”.

«Ησυχία και προσευχή, μέγιστα όπλα αρετής. Αύται γαρ τον νουν καθαίρουσαι, διορατικόν απεργάζοντα»

Όσιος Θαλάσσιος, Φιλοκαλία Β’, σ.208, ξζ΄

Ο αγωνιστής της αρετής « ούπω μακαριστός, μέχρις άν δια του συντόνου της ασκήσεως πόνου νεκρωθή και συντέλειαν λάβη»

Άγιος Μάξιμος
«Πεύσεις και αποκρίσεις και ερωτήσεις»
(P.G. τ.90, στ.825C)

«Πάσα πρακτική αρετή εν τω γίνεσθαι και ουκ εν τω γεγονέναι, το είναι έχει»

Αγ.Μάξιμος - «Κεφάλαια Θεολογικά κλπ.»

Ο νους καλείται να βαδίση την οδόν της αρετής «την μηδαμώς επιδεχομένην των εν αυτή βαδιζόντων στάσιν, αλλ’ αεικίνητον και οξύν εχόντων κατά σκοπόν της ψυχής, προς το βραβείον της άνω κλήσεως τον δρόμον. Επειδή της αρετής η στάσις, κακίας εστίν αρχή…»

Αγ. Μάξιμος Ομολογητής «Προς Θαλάσσιον» (P.G.τ.90, στ. 304D)

"Ο πνευματικός του π.Π. μας παρέδωσε και την προσευχή που έλεγε ο παππούς πριν από τον ύπνο του το βράδυ. Έλεγε τα εξής: “Δι’ ευχών των αγίων Πατέρων ημών Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με τον αμαρτωλόν. Κατόπιν εσταύρωνε το μέτωπο, τους κροτάφους δεξιά και αριστερά, την κεφαλή, τους οφθαλμούς, την μύτη και έλεγε: Σταυρέ του Χριστού φρούρησε με, φύλαξε με, σκέπασε με, οδήγησε με εις οδόν μετανοίας και σώσον με. Σταυρέ, καθάρισον με από πάσης φαντασίας» (Αυτό το έλεγε τρεις φορές κι έτσι έφευγε η φαντασία). Λύσον μου το σκότος της διανοίας και ρύσαι με από παντός σκότους του πονηρού. Κατόπιν εσταύρωνε την κοιλιά και τα γόνατα και έλεγε: Σταυρέ του Χριστού, σώσον με τη δυνάμει σου, φρούρησε μου ταύτην την σάρκα την θνητήν όπου φορώ και φύλαξε την από παντός μολυσμού και πάσης ακαθαρσίας. Αμήν"

«Γέρων Αυξέντιος Γρηγοριάτης 1892-198» Μοναχού Δαμασκηνού Γρηγοριάτη

«Μέγας κόπος έστιν το σωθήναι και πλανάται τις πλάνην οικτράν έχων εαυτόν εν παντί πράγματι αναπαυόμενον και νομίζων ότι σωθήναι έχει»

Αββάς Βαρσανούφιος

«Αυτός που προηγουμένως δεν έχει επιστρέψει στον εαυτό του και δεν έχει ενωθή μ’ αυτόν, με τον αγώνα της απαλλαγής του από τα παρά φύσιν πάθη, δεν πρόκειται να προσεγγίση την δημιουργικήν του αιτίαν, δηλ. τον Θεόν και να ενωθή με Αυτόν δια της αποκτήσεως των χαρισματικών, των υπέρ φύσιν αγαθών»

Μαξίμου Ομολογητού «Προς Θαλάσσιον. Περί διαφόρων απόρων της θείας Γραφής» (PG τομ 90μ στ.393D)

«…εις κάθε χριστιανόν,ο Χριστός είναι όπου πολεμεί, και νικά, και αυτός είναι όπου επικαλείται τον Θεόν, και προσεύχεται, και ευχαριστεί, και ευλαβείται τα θεία, και ζητεί με παρακάλεσιν, και ταπεινώνεται, όλα ο Χριστός τα ενεργεί, ο οποίος χαίρεται και ευφραίνεται βλέπωντας πως ευρίσκεται, και διαμένει εις κάθε χριστιανόν αυτή η επίγνωσις, όπου κατορθώνει όλα»

Αγ.Συμεών του Ν.Θεολόγου - «Τα ευρισκόμενα διηρημένα εις δύο» (Μέρος Πρώτον. Λόγος Τέταρτος)

«Ού γαρ γεννά γνώμην το Πνεύμα μη θέλουσαν, αλλά βουλομένην μεταπλάττει προς θέωσιν…Το Πνεύμα το Άγιον παρα-λαβόν θέλουσιν γνώμην τε και προαίρεσιν μεταπλάττει προς θέωσιν όλην αυτήν ενούν τω Θεώ». (Το Άγιον Πνεύμα δεν εκβιάζει τον άνθρωπο στη σωτηρία. Δεν τον σώζει χωρίς τη θέληση του. Όταν όμως υπάρχη η αγωνιζομένη βούληση του, την μεταπλάττει και την μεταποιεί σε θέωση)

Μάξιμος Ομολογητής

«Προσευχή είναι ανάβαση του νοός προς Κύριον τον Θεόν αυτού».

Αγ.Νείλος - «153 Κεφάλαια περί προσευχής»

«Η σιωπή είναι η αρχή της καθάρσεως της ψυχής από τα πάθη»

Αγ.Δημητρίου του Ροστώφ - «Πνευματικό Αλφάβητο»

Θέλεις με ειλικρίνεια να νικήσεις την υπερηφάνεια, που μονη αυτή φτάνει για να χάσης τη βασιλεία των ουρανών;

Να τι πρέπει να κάνης:

• Ν’αγαπήσεις τη σιωπή,
• Να ζής στην αφάνεια, αποκρύπτοντας από τους ανθρώπους τα καλά έργα και τους πνευματικούς κόπους σου,
• Να σηκώνης αγόγγυστα τους ελέγχους, τις ατιμίες, τις λοιδορίες και την περιφρόνηση των ανθρώπων, καθώς και τα παιδαγωγικά ραπίσματα του Θεού,
• Να θυμάσαι τα πολλά σου αμαρτήματα και να συντρίβεσαι γι’ αυτά,
• Να μελετάς και να θαυμάζης τα υπερφυσικά κατορθώματα των αγίων του Θεού,
• Να καλλιεργής την εσωτερική αυτομεμψία,
• Ν’ αποφεύγης τους επαίνους σαν τη φωτιά,
• Τέλος, να κρατάς πάντοτε στο νου σου τη μνήμη του φοβερού δικαστηρίου του Κυρίου, εκεί όπου όλοι οι υπερήφανοι θα ταπεινωθούν οριστικά.

Αγ.Δημητρίου του Ροστώφ
«Πνευματικό Αλφάβητο»

«καν λάβης, καν μη λάβης, έλαβες εν τω μη λαβείν»

Αγ. Ιωάννη Χρυσοστόμου

Σταυρός

Έχω δικό μου ένα σταυρό
χρήση διπλή του κάνω,
πότε στον ώμο τον βαστώ
πότε "ανεβαίνω" πάνω.

Είναι μια γυναίκα

Είναι μια γυναίκα
Είναι μια γυναίκα και τραγουδά
Θα γίνω σαν τη θάλασσα που βρέχει τη ζωή μας
Θα γίνω περιστέρι
Θα γίνω σαν τη θάλασσα που είναι πάντα μπροστά μου
Και μ' ακλουθά όταν περπατώ
Και μ' ακλουθά όταν κλαίω
Και με παρηγορεί την ώρα που δεν φταίω
Την ώρα που την πατρίδα μου νείρομαι
Τον έρωτα ή τη χαμένη αγάπη.

Γ. Σαραντάρης