Αυτά δεν τα αναφέρω για να σας ανεβάσω την ψυχολογία :-)
Τα αναφέρω για να δούμε που πραγματικά βρισκόμαστε. Ας πούμε λοιπόν κάτι ευχάριστο και μερικές τεχνικές ώστε να βελτιώσουμε την ψυχολογία μας.
***
Αρχικά, πρέπει να δούμε το τι είναι η διάθεσή μας; Ένα ντεπόζιτο που το γεμίζεις και το αδειάζεις όποτε θέλεις; Όχι φυσικά.
Η διάθεσή μας είναι ένα λουλούδι το οποίο το αφήνεις απότιστο και μαραίνεται, ή το ποτίζεις και ανθίζει ή το παραποτίζεις και μαραίνεται πάλι. Αν η διάθεσή μας είναι πεσμένη, τότε αυτό σημαίνει ότι πολλές φορές κάναμε πράγματα τα οποία είχαν αρνητική επίδραση σε αυτήν, άρα για να έχουμε καλή - ανθισμένη διάθεση χρειάζεται "δουλειά" και μεράκι!
Είναι κάτι ξεχωριστό από εμάς το οποίο δεν μπορεί με τίποτα να μας επιβάλει πράγματα και να μας ωθήσει σε ενέργειες από μόνο του. Εκτός και αν ήμαστε παιδιά όπου λειτουργούμε μόνο από την διάθεσή μας ;-)
Για να έχουμε λοιπόν καλή διάθεση θέλουμε αυτό το λουλούδι που βρίσκεται στην καρδιά μας (και όχι στο μυαλό μας) να είναι πάντα ανθισμένο. Μα είναι δυνατόν να είναι ανθισμένο πάντα; ΝΑΙ, είναι δυνατόν! Η διάθεσή μας είναι το μόνο λουλούδι το οποίο φυτρώνει στην καρδιά μας και μπορεί να είναι πάντα ανθισμένο, ακόμα και στις πιο μεγάλες συμφορές!
Είναι πολύ σημαντικό να έχουμε συνέχεια στο μυαλό μας τα παραπάνω για να πετύχουμε την καλή μας ψυχολογία. Προχωράμε λοιπόν,
Πότε μπορούμε να ποτίζουμε το λουλούδι αυτό; Με ποιο τρόπο και πόσο πρέπει να το ποτίζουμε ώστε να μην μαραθεί από το πολύ ή λίγο νερό;
Τα πράγματα είναι πάρα πολύ απλά:
Πότε μπορούμε να ποτίζουμε το λουλούδι αυτό;
Αυτό το λουλούδι, δηλαδή η διάθεσή μας και η καλή μας ψυχολογία ποτίζεται όταν ήμαστε ξύπνιοι, και στον ύπνο μας μόνο τα άνθη του μπορούμε να δούμε ;-) Στον ξύπνιο μας πάλι, και το βλέπουμε, το χαιρόμαστε, και αυτό μας χαίρεται γιατί φυσικά το ποτίζουμε. Οι δύο σημαντικότερες ώρες για πότισμα είναι ακριβώς όταν ξυπνάμε και όταν κοιμόμαστε. Το πιο πιθανό είναι να λέμε το πρωί ότι όλα είναι μαύρα, ή να έχουμε 1000 σκέψεις στο κεφάλι μας που μας απαχολούν για το πως θα επιβιώσουμε κυρίως (δηλαδή επαγγελματικά), ή για κάποιον που αγαπάμε (είτε φίλο ή σύντροφο) όπου είναι ζήτημα ζωής και θανάτου. "ΟΛΑ ΘΑ ΠΑΝΕ ΚΑΛΑ". Αυτή θα είναι η απάντησή σας σε όλες αυτές τις σκέψεις, γιατί τα πάντα είναι θέμα συνείδησης. Αν δεν το πιστέψετε ΕΣΕΙΣ, τότε ποιος θα το πιστέψει για εσάς; Και αν ο καθένας δεν πιστέψει για τον εαυτό του ότι "ΟΛΑ ΘΑ ΠΑΝΕ ΚΑΛΑ" τότε πως όλοι θα πάμε καλά;
Τα αποτελέσματα αυτής της άρνησης των επιβλαβών σκέψεων αργούν πολύ να φανούν αλλά να είστε σίγουροι ότι το λουλούδι σας ποτίζεται. Αυτό σημαίνει πως όπως όλα τα λουλούδια, δεν ανθίζουν από τα πρώτα ποτίσματα. Άρα οι δύο σημαντικότερες στιγμές για την διάθεσή μας είναι τη στιγμή που ξυπνάμε (μέχρι να απαντήσουμε σε όλες τις κουραστικές σκέψεις) και το βράδυ πριν κοιμηθούμε, χωρίς να ξεχνάμε φυσικά το ενδιάμεσο.
Με ποιο τρόπο το ποτίζουμε;
Οι τρόποι είναι δύο και θα το θέσω πολύ απλά. Ένας για αυτούς που πιστεύουν στον Θεό και άλλος ένας γι αυτούς που δεν πιστεύουν ότι υπάρχει Θεός. Για αυτούς που θεωρούν πως δεν υπάρχει Θεός, οι τεχνικές είναι ίδιες με των άλλων εκτός μίας. Της προσευχής. Και ένα πολύ σημαντικό ζήτημα είναι ότι πρέπει η καλή μας διάθεση να έρχεται με τη χάρη του Κυρίου. Το ζήτημα είναι ότι όταν κάνουμε κάτι χωρίς τη χάρη Του, αργά η γρήγορα θα απομακρυνθούμε από Αυτόν, πράγμα που σημαίνει μεγάλη εσωτερική και εξωτερική δυστυχία (βλ. παρακάτω). Για αυτούς που πιστεύον στον Θεό, η αλήθεια είναι μία και μοναδική και μπορείτε μέσω αυτής της ιστοσελίδας ή και από πολλές άλλες καθώς και από βιβλιοπωλεία να βρείτε τις καθημερινές προσευχές, την Παράκληση της Παναγίας, και την αδιάλειπτη προσευχή "Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησόν με τον αμαρτωλό". Για την καλή μας όμως ψυχολογία καλό είναι να καταλάβουμε πως στόχος μας είναι η αισιοδοξία, και από την στιγμή που θα αποκτήσουμε ΠΛΗΡΗ εμπιστοσύνη στον Κύριο τότε θα γεμίσουμε από αισιοδοξία και αρκετή χαρά.
Το να έχουμε το νου μας στραμμένο προς τα Πάνω μόνιμα (με την προσευχή) είναι το μισό πότισμα. Η ψυχολογία μας, αυτό το όμορφο λουλούδι μολύνεται από παράσιτα τα οποία είναι τα πάθη μας. Τα δικά μας πάθη είναι σχεδόν αδύνατον να τα δούμε! Αλλά τι μπορούμε να κάνουμε; Να δούμε από πηγάζουν τουλάχιστον. Αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Όλα τα πάθη μας ξεκινάνε από τον εγωισμό. Ο εγωισμός είναι η γεννήτρια όλων των παθών. Από τη στιγμή που θα ξεκινήσουμε να συμπεριφερόμαστε λιγότερο εγωιστικά τότε αρχίζουμε να βλέπουμε τα πάθη μας.
Και μετά τον εγωισμό τι; Αν αρχίσουμε και επιτρέπουμε στους άλλους να ζουν ελεύθερα και έχουμε ανιδιοτελή αγάπη προς τα πρόσωπά τους, τότε διακρίνουμε τις τρεις μεγάλες μάνες των παθών. Την δόξα, το χρήμα και την ηδονή. Αυτά τα τρία κακά είναι οι μητρίες όλων των δυστυχιών της ιστορίας. Από αυτά έγιναν αφορμή όλοι οι πόλεμοι, οι βεντέτες, και φυσικά δημιουργούν κακές αναμνήσεις οι οποίες φέρνουν πάλι κακές πράξεις και ούτω καθ' εξής. Και δεν είναι από μόνα τους κακά αυτά τα τρία, αλλά στροφή της διάθεσής μας προς αυτά! Επίσης, προκύπτουν και τα 7 θανάσιμα αμαρτήματα με όλες τις συνέπειές τους (βλ. περισσότερα εδώ: http://lytrotis.blogspot.com/2009/02/blog-post_747.html).
Το χρήμα από μόνο του είναι ένα μέσο, αντικείμενο που αποδεικνύει τι; Την εργασία μας. Αν δεν φροντίσουμε να επιλέξουμε μια εργασία που να την αγαπάμε τότε όσα χρήματα και αν έχουμε ΠΟΤΕ δεν θα ήμαστε ευτυχισμένοι. Και μην ξεχνάτε, και την δουλειά που αγαπάτε, αν δεν την έχετε αναλάβει ακόμα, μην απογοητεύεστε ποτέ! Και η προσπάθεια απόκτησης της εργασίας που μας αρέσει, ευτυχία φέρνει και ειρήνη στην συνείδησή μας. :-)
Αν κηνυγάμε ένα καλό όνομα στο χώρο μας ώστε να έχουμε το καλύτερο όνομα, τότε σίγουρα θα ήμαστε σε λίγο πολύ δυστυχείς. Γιατί πολύ απλά θα έχουμε χάσει την ουσία. Η ουσία είναι να μας αγαπούν οι δικοί μας άνθρωποι, αυτοί που εμπιστευόμαστε. Το να εργαζόμαστε σωστά ώστε να έχουμε αξιοπιστία και κύρος φέρνει δόξα η οποία δεν είναι κακή. Η στροφή της καρδιάς μας προς σε αυτήν είναι η δυστυχία.
Ο έρωτας! Τι ωραία λέξη. Ο καθένας φυσικά την ερμηνεύει μέσα του όπως θέλει, και φυσικά οι περισσότεροί μας νομίζουμε ότι την γνωρίζουμε. Πόσοι δεν έχουμε μπλέξει τον έρωτα με την σωματική ηδονή που νιώθουμε κατά την ένωσή των σωμάτων των ερωτευμένων; Η ηδονή φίλοι μου δεν είναι από μόνη της κακή, αλλά η στροφή όλης της καρδιάς μας προς σε αυτή είναι κακή. Την απόλαυση της ηδονής την έδωσε ο Δημιουργός μας για την ωραιοποίηση και συμπλήρωση όλων των καθημερινών αναγκών μας. Φανταστείτε να τρώγαμε τα φαγητά και να ήταν όλα μία γεύση, ή χωρίς καθόλου γεύση, γιατί - ΕΤΣΙ - πρέπει να τα φάμε. Ή φανταστείτε ο άντρας με την γυναίκα να μην είχαν καμία απολύτως σωματική απόλαυση, ούτε καν το φιλί. Ή το χειρότερο ακόμα, να έπρεπε να αναπαραχθούν χωρίς να αισθάνεται τίποτα το κορμί τους, με το ζόρι, γιατί πρέπει να συνεχίσει να υπάρχει η ανθρωπότητα. Στον έρωτα λοιπόν θα αναφερθώ, επειδή εκεί υπάρχει η μεγαλύτερη δυστυχία. Ποιο είναι το κλειδί της ευτυχίας; Με το να αποφύγουμε την ηδονή. Γιατί μας προκαλεί αυτό τόσο σύγχυση; Γιατί δεν το δεχόμαστε; Γιατί γίνεται μέσα μας τόσο μεγάλος πόλεμος; θα ξεκινήσω ανάποδα.
Λόγω της κατασκευής μας (καθ εικόναν) έχουμε σώμα, μυαλό - νου και φυσικά ψυχή (την ψυχή την έχει δώσει ο Θεός και όσο την φροντίζουμε, βρισκόμαστε στην απόλυτη ευτυχία). Τα άλλα δύο όμως, είναι το σώμα μεν από τους γονείς μας δωσμένο και το μυαλό εντελώς δικό μας γιατί ήμαστε ελεύθεροι και εμείς αποφασίζουμε. Στον τέλειο έρωτα έχουμε την έλξη δυο ψυχών που ποθεί η μία την άλλη, είτε από χαρακτήρα και ήθος είτε από συναισθηματική στάση στα πράγματα κλπ, την έλξη δύο μυαλών, γιατί βασική και σημαντική προϋπόθεση είναι τα επαγγέλματα του καθενός να βοηθούν την απόλαυση του έρωτα (μην είναι ο ένας καπετάνοιος και η άλλη αεροσυνοδός :-) πχ ) και την έλξη δύο σωμάτων. Εδώ πρέπει να σημειώσουμε ότι χωρίς την ευλογία του Κυρίου είναι πολύ δύσκολο, εώς αδύνατο να στεργιώσει το οτιδήποτε. Πόσο μάλλον ο έρωτας και να μην ξεχνάμε ότι το πρώτο θαύμα Του ήταν στον γάμο της Κανά. Ενώ τα σώματα δεν έχουν απαιτήσεις για να ενωθούν, στην σημερινή εποχή μας ταλαιπωρούμαστε οικτρά, με τέτοιο τρόπο ώστε οι περισσότεροι να ήμαστε τυφλοί και να κοιτάζουμε ως έρωτα μόνο την ένωση των σωμάτων μας.
Τα πράγματα είναι απλά. Η ευτυχία στον έρωτα έρχεται πρώτα με την ψυχή, μετά με το μυαλό και στο τέλος με το σώμα. Αλλιώς γίνεται ένα άρρωστο πάθος που ο εγωισμός καλπάζει, ο ένας σύντροφος καταστρέφει τον άλλο οδηγόντας τον ή στην κατάθλιψη ή στην νευρασθένια και φυσικά μαραίνει το λουλούδι της ευτυχίας μας.
Συνοψίζοντας, διώχνοντας τον εγωισμό μας, ανακαλύπτουμε τις τρεις μητριές των κακών, τη δόξα, το χρήμα και την ηδονή, όπου όταν στρέψουμε (με το μυαλό μας) εκεί την καρδιά μας τότε αρρωσταίνουμε, δεν ευτυχούμε και γινόμαστε ύπουλοι, δούλοι των παθών μας και φθονεροί.
Τέλος, θέλω να επαναλάβω κυρίως για τους άθεους, ότι από την Δημιουργία, εκ κατασκευής μας ήμαστε 1/3 σώμα, 1/3 μυαλό και 1/3 Θεός - ψυχή. Το καημένο το σώμα μας ότι του δώσουμε θα δώσει, είναι φθαρτό. Το μυαλό είναι η ελευθερία μας, η απόλυτη ελευθερία της επιλογής για τα πάντα στη ζωή. Και η ψυχή μας είναι η συνείδηση και η άβυσσος των λογισμών. Με το μυαλό, αν επικαλεσθούμε τον Κύριο, τότε οι λογισμοί μας διορθώνονται, φτιάχνουν, γεμίζουμε ευτυχία αλλά και καλές πράξεις, ακόμα και το σώμα υπακούει το θείο θέλημα Του. Αν με το μυαλό πορευτούμε μόνοι μας τότε τα πράγματα είναι δύσκολα. Η ψυχή αργά ή γρήγορα φεύγει από τον Κύριο και την ευλογία του, Αυτός λυπάται πάρα πολύ αλλά κάνει πάντα το ΠΑΝ για να μας φέρει πίσω γιατί είναι Αγαθός και σε εμάς θα έρθουν όλες οι δυστυχίες και τα κακά. Πέφτουμε στα πάθη, φυλακίζουμε την καρδιά μας, και ο γυρισμός, πιστέψτε με είναι δύσκολος.
Γιατί φυσικά όλα τα καλά του κόσμου, η αισιοδοξία, η χαρά, η αγάπη, η φιλανθρωπιά, η συμπόνια, η καρτερικότητα, ο έρωτας, η ομορφιά, η μουσική, οι εικόνες, οι χοροί, η ποίηση, η σύνεση, η ειρήνη, το τραγούδι, το χαμόγελο, η κοινωνικότητα και πάρα πολλά άλλα είναι δικά Του! Και όταν έχουμε λίγα από αυτά πρέπει να λέμε "Δόξα τω Θεώ", μας τα δίνει και χωρίς να του τα ζητήσουμε, και εμείς παρά το ότι δεν βλέπουμε τα ματωμένα χέρια Του και πόδια Του, κοιτάμε τυφλά πάλι το χρήμα, την δόξα και την ηδονή τα οποία πρέπει να διώξουμε από την καρδιά μας.
Ο Πλάτων, είχε πει πως υπάρχει ένας μόνος Θεός, πάνω από τους 12 θεούς του Ολύμπου, πάνω από τον Κρόνο, στην κορυφή της ουράνιας πυραμίδας τον οποίο τον αποκαλεί Αγαθό, και στόχος του ανθρώπου είναι να διώξει τα πάθη του ώστε να ενωθεί με Αυτόν.
:-)
.gif)
